خصوصيات فیزیکی آب

آب در محدودة دمايي وسيعي، يك مايع باقي مي ماند كه بين 0 تا 100 درجة سانتي گراد، يعني بين دماي يخ زدن و جوش است. اين دمايي است كه اغلببخشهاي كرة زمان كه داراي حيات هستند، در اين محدودة دمايي قرار دارند.

خصوصياتفیزیکیآب

آب در محدودة دمايي وسيعي، يك مايع باقي مي ماند كه بين 0 تا 100 درجة سانتي گراد، يعني بين دماي يخ زدن و جوش است. اين دمايي است كه اغلببخشهاي كرة زمان كه داراي حيات هستند، در اين محدودة دمايي قرار دارند.

آب گرماي ويژة بسيار بالايي دارد كه بدين معني است كه مي تواند گرماي بيشتري را قبل از تغيير دمايش از دست دهد و يا به دست آورد. اين امر در ثابت مانند دماي بدن پستانداران مانند خود ما مهم است.شروع تبخير انرژي زيادي به خود اختصاص مي دهد، زيرا گرماينهانتبخير بالايي دارد. به همين دليل، آب حوضچه ها و درياچه ها به كندي تبخير مي شود و بقاي بسياري از اشكال حيات به اين امر بستگي دارد. آب،در حالت جامد خود داراي چگالي كمتري از حالت مايع خود است، بطوريكه يخ به جاي اينكه در آب غرق شود، روي آن شناور مي ماند. اين خصوصيت به حيات اجازه مي دهد در نواحي قطبي و نيمه قطبي كه يخ روي آب شناورند،گسترش يافته و در زير سطح آب نيز وجود داشته باشند. اگر چگالتر از آب بود، در آب فرو مي رفت و يخ بيشتري روي آن شكل مي گرفت. در نتيجه، تمام حيات درون آبها، در يخ نقاط بسياري از جهان كه آب دماي يخبندان را دارد، محبوس مي ماند. كشش سطح آب (توانايي يك جسم درچسبيدنstickبه خودش) باعث مي شود كه يك ماده اجسام سنگين را بر روي خود شناور نگه دارد. آب نه تنها به خود مي چسبد، بلكه به سطوح ديگر مي چسبد و اين به آب اجازه مي دهد برخلاف جاذبه حركت كند، و اين پديده براي گياهان، هنگام انتقالآب از خاك به برگهايشان بسيار مهم است. اين حركت رو به بالا به نام ئولينگي يا حركت لوئينگي شناخته شده است.